Home / Ciekawostki / Nowożytne letnie igrzyska olimpijskie podejmują się od 1896 roku (Ateny).

Nowożytne letnie igrzyska olimpijskie podejmują się od 1896 roku (Ateny).

Nowożytne letnie igrzyska olimpijskie przeprowadzają się od 1896 roku (Ateny). Nowożytne igrzyska olimpijskie nawiązują do kultury starożytnych igrzysk greckich.

Przez większość sportowców igrzyska olimpijskie są traktowane jako najważniejsze zawody sportowe, a złoty medal olimpijski, jako najistotniejsze trofeum; przypadkiem są tu tenisiści, kolarze i piłkarze, ale międzynarodowe organizacje tych sportów starają się podnieść rangę konkursów olimpijskich.

Po roku 393 n.e., gdy to rozegrano ostatnie Igrzyska ery starożytnej, opinię o greckim wychowaniu zamarła. Wrócono do niego w ciągu odrodzenia – informacje o igrzyskach olimpijskich dostają się w pismach takich architektów jak Matteo Palmieri, Hans Sachs i Thomas Kyd.

W 1833 r. w Szwecji powstało Towarzystwo Olimpijskie. Z realizacje tej formie rok później zorganizowano dla upamiętnienia starożytnych igrzysk greckich tzw. Igrzyska Skandynawskie. Pierwsza Olimpiada tego rodzaju zrobiła się 14 lipca 1834 r. w Ramlösa w Szwecji. W katalogu przewidziano biegi, skoki wzwyż, o tyczce także przez żywego konia, zapasy, ćwiczenia zręcznościowe, wspinanie się po przekątne i maszcie. Drugie i to Igrzyska Skandynawskie odbyły się 2 lata później.

Ideę wskrzeszenia starożytnych Igrzysk jako pierwszy zaproponował grecki filantrop i weteran walk z Turkami, Evangelos Zappas w 1833 r. Dzięki jego hojności, od 1859 r. co 4 lata miały się odbywać „olimpijskie zawody gimnastyczne”. Doszło do rozegrania trzech Igrzysk – w 1859, 1870 i 1875 r. Były ostatnie zawody narodowe, w jakich startowali wyłącznie Grecy. W ostatnim jednym okresie stały prace wykopaliskowe w Olimpii. Zwiększała się fascynacja antyczną kulturą, co zaowocowało w stron formułowania idei wskrzeszenia Igrzysk. Jako doskonały pomysł odnowienia starożytnej rywalizacji sportowej z udziałem zawodników z wszelkiego świata postulował w 1888 r. Francuz Pascal Grousset. Zaistniała w współczesny droga koncepcja, której orędownikiem stawał się francuski baron Pierre de Coubertin. Z jego dominacje w czerwcu 1894 r. zwołano w Paryżu Międzynarodowy Kongres dla Wskrzeszenia Igrzysk Olimpijskich z udziałem 79 delegatów i 2000 zaproszonych gości. 23 czerwca 1894 r. powołano do utrzymania Igrzyska Olimpijskie ery nowożytnej. Dla kontroli czasie I Igrzysk Olimpijskich, które początkowo miały wykonywać się co 2 lata, powołano Międzynarodowy Komitet Olimpijski , w porządek którego weszło piętnastu przedstawicieli dwunastu krajów biorących wkład w posiedzeniu Kongresu. Pierwszym prezesem MKOl został wybrany Grek Demetrius Vikelas, który pragnął, by pierwsza Olimpiada zrobiła się w 1896 r. w Atenach, natomiast nie, kiedy toż początkowo zakładano, w 1900 r. w Paryżu. Komitet pozytywnie rozpatrzył jego postulaty. Początkowo prezesem MKOl tworzył być człowiek kraju, którego miasto jest organizatorem Igrzysk. Ale gdy przed Igrzyskami w Paryżu w 1900 r. wybrano barona de Coubertin, zmieniono ten przedmiot. Francuz był prezesem MKOl aż do 1925 r.

Flaga olimpijska Najbardziej prestiżowy ze ludziach symboli olimpijskich, flaga olimpijska odzwierciedla ideały Pierre de Coubertin – twórcy nowożytnych igrzysk. Pięć różnokolorowych przecinających się kół symbolizuje zarazem różnorodność, jak i harmonię ludzi zamieszkujących Ziemię. Poszczególne kolory symbolizują kontynenty: niebieski – Europę, czarny – Afrykę, czerwony – Amerykę, żółty – Azję i zielony – Australię. Dodatkowo kolory te zostały wybrane tak, by którykolwiek spośród nich pojawiał się przynajmniej raz na dowolnej fladze państwowej. Flaga olimpijska wciągana istnieje na maszt podczas ceremonii otwarcia igrzysk. Koła oznaczają te 5 dyscyplin sportowych w starożytności.

Oficjalnym mottem igrzysk jest łacińskie zdanie: Citius Altius Fortius, czyli Szybciej, Wyżej, Mocniej. Innym znanym cytatem opisującym olimpiadę jest danie: Najważniejszą rzeczą w igrzyskach olimpijskich jest nie zwyciężyć, ale użyć w nich udział, podobnie jak w trwaniu nie jest istotne triumfować, ale zmagać się z systemem. 

Biegacz niosący pochodnię olimpijską (2002) Ogień olimpijski wzniecany jest za pomocą skupionych promieni słonecznych w ruinach świątyni Olimpii. Stamtąd sztafeta olimpijska przekazuje pochodnię olimpijską kolejnym biegaczom. Tradycja zapalania ognia sięga Igrzysk z 1928, natomiast jego cierpienia w sztafecie – 1936. Na koniec ogień niesiony w pochodni dołącza do miasta-gospodarza igrzysk. Tutaj w trakcie ceremonii otwarcia kierowany jest znicz olimpijski, który płonie przez wszystek czas bycia zawodów. 

Przed Igrzyskami w Pekinie w 2008 r. sztafecie olimpijskiej we pełnych miastach towarzyszyły liczne protesty przeciwników chińskiej polityki wobec Tybetu i Darfuru. Uczestnicy tych protestów starali się zakłócić bieg sztafety oraz zgasić płomień olimpijski. 

Tradycyjnie igrzyska otwiera będąca kilka godzin ceremonia otwarcia, jakiej zamiarem jest póz. zaprezentowanie miasta i państwa, w którym kończą się igrzyska. Stałym elementem tej uroczystości jest defilada państw biorących start w zawodach. W defiladzie maszerują zawodnicy oraz działacze sportowi z określonego regionu. Każde z państw stanowi jednego sportowca do niesienia flagi. Sportowcy wpływają na stadion według alfabetu języka używanego w państwie które gości igrzyska. Z racje na szacunek dla ojczyzny igrzysk defiladę otwiera Grecja, i kończy gospodarz. Po wprowadzeniu całych krajów na stadion olimpijski głowa państwa organizującego zawody lub przewodniczący MKOl dokonuje oficjalnego otwarcia igrzysk, wypowiadając formułę: Igrzyska Olimpijskie w … mam za otwarte. Później, w trakcie odgrywania hymnu olimpijskiego, na maszt wciągana jest flaga olimpijska, którą umieszczają na scenę wybitne osobistości. Przedostatni biegacz sztafety olimpijskiej wbiega na stadion niosąc ogień olimpijski. Oferuje go ostatniemu biegaczowi sztafety, zazwyczaj z stojącego igrzyska kraju, który zapala znicz olimpijski. Często publikowane są gołębice – symbol pokoju. Na wynik wszyscy flagowi składają się w kole, i jeden wybrany zawodnik i sam wybrany sędzia składają, w imieniu wszystkich zawodników i sędziów, przysięgę olimpijską. Elementem ceremonii założenia istnieje więcej wniesienie oraz wciągnięcie na maszt flagi państwa organizującego zawody, podczas wciągania flagi przedstawia się hymn. Jest więcej wyznaczony godzina na przemówienia Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego dane igrzyska oraz zarządzającego MKOl. 

W dziedzin artystycznej ceremonii zamknięcia oprócz spektaklu dokonanego przez zarządza swoją prezentację jest również miasto następnych igrzysk. Sportowcy wkraczający na stadion nie są już podzieleni wedle państw, oraz całe flagi państw uczestniczących w „festiwalu sportów” są niesione razem. Podczas ceremonii zamknięcia udaje się hymny oraz nakłada na maszt 3 flagi: państwa obecnie goszczącego igrzyska, przyszłego gospodarza oraz Grecji. Nowym nawykiem jest ceremonia dekoracji zwycięzców ostatniej konkurencji: w sukcesie LIO maratonu, a podczas ZIO biegu narciarskiego na 50 km. Przemawiają ponownie Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego oraz Przewodniczący MKOl. Przewodniczący MKOl wypowiada formułę: Igrzyska Olimpijskie w … uważam za zamknięte, oraz „wzywa młodzież całego świata do stawienia się za 4 lata w mieście przyszłych igrzysk”, po czym obniża się flagę olimpijską oraz gasi znicz. Stałym aspektem jest więcej przekazanie flagi olimpijskiej przez mera (burmistrza, prezydenta) obecnego miasta-gospodarza przyszłemu organizatorowi igrzysk. 

Na wczesnych igrzyskach rozgrywano zawody wyłącznie w 9 dyscyplinach: lekkoatletyce, kolarstwie, szermierce, gimnastyce, strzelectwie, tenisie, podnoszeniu ciężarów, zapasach i pływaniu (zawody wioślarskie z względu złej pogody odwołano). Dziś ich ilość osiągnęła już, jak podaje MKOl, 28 (niektóre inne klasyfikacje wydzielają 34, i nawet 38 wiedz).

W zestaw każdej dziedziny zaczyna od kilku do kilkunastu konkurencji, które rozgrywane są oddzielnie przez kobiety oraz przyjaciół. Jednak są takie konkurencje, jakie są rozgrywane tylko przez kobiety (softball, gimnastyka estetyczna i pływanie synchroniczne) lub tylko przez klientów (boks i baseball). By dana konkurencja mogła stanowić wpisana do programu olimpijskiego wymaga być powszechnie uprawiana w wielu końcach świata: dla konkurencji męskich – w co najmniej 75 krajach na 4 kontynentach, dla kobiecych – w co kilka 40 krajach na 3 kontynentach.

About admin

Check Also

Tort jest ciastem okazjonalnym. Sporadycznie ktoś niebawiący się cukiernictwem określa się na rozpoczęcie wyzwania

Reklama: Alejki ślubne Bydgoszcz Tort jest ciastem okazjonalnym. Sporadycznie ktoś niebawiący się cukiernictwem decyduje się …