Home / Bez kategorii / Jak to się zapoczątkowało – historia fotografii

Jak to się zapoczątkowało – historia fotografii

fotografia Modernizm to umowny czas w dziejach sztuki, mający wiele kierunków, którego ramy czasowe określa się z lat 60-tych XIX wieku do lat 70-tych XX wieku. To na pełnym świecie czas rewolucji w fantazji i sprawdzania. Na wstępie XX wieku pojawiły się nowe kierunki i sprawy w wartościach wizualnych. Przemiany dotknęły również fotografię, zastępując „staromodną malarskość” piktorialistów „prostolinijnością” modernistów. Od wczesnych lat XX wieku amerykańską fotografie zdominował Alfred Stieglitz, który przydałby się wydatnie do pomocy przez krytyków około 1910 roku współtworzonej przez siebie rady „Photo-Secession”. Po I wojnie światowej utrzymywał wpływy dzięki swym fotografiom i pracom swoich podopiecznych, które grał w bliskich nowojorskich galeriach. Fotografie Sterlitza zawsze były „prawdziwe”, jak zaczął je wybierać w 1913 roku – nie poddane operowaniu w źli za wyjątkiem kadrowania, doświetlania i plamkowania. Równie „naturalne” były fotografie kilku twórców dla ich prawdziwych, abstrakcyjnych martwych przyród i motywów architektonicznych zrobiło spośród nich, w oczach krytyków „Trójcę”, której fotografie dorównywały wartością artystyczną malarstwu kubistycznemu. Ich opanowania nie były samymi eksperymentami, ale podstawą do dalszych nowoczesnych poszukiwań. Zaczęli oni nowoczesną sztukę fotografii. „Trójca” zastąpiła piktorialistyczne wizje ostro ujętymi na fotografii niuansami domów oraz częściami maszyn – symbolami nowoczesności. Ich sensy zostały zniekształcone przez kadrowanie, nachylenie systemu i atrakcyjny punkt widzenia. Odrzucili malarski retusz fotografii na sprawę prostych technik ciemniowych. Modernistyczne szukania nowoczesnych technologii i oryginalna pomysłowość artystów dały możliwość fotografom na pełne eksperymenty. Ruchy awangardowe początku XX wieku najsilniej wpływały na scenę sztuki, stworzyły nową koncepcję dzieła sztuki, opartą na egzaminie, nowoczesnych metodach, badaniu języka sztuki. Zmianę i oryginalność stały się wartościami naczelnymi, kluczowa istniała same pogarda dla tradycji. Wiele kierunków próbowało stworzyć nową wrażliwość także kolejną pracę, na granicę obecnych czasów i nowego człowieka. Twórcy szukali innych strategii sztuki, a także dawali sobie i produkcji inną i kluczową siły w społeczeństwie. Zdjęcia były o dużo bardziej silne, mogły przeznaczyć wiele informacji, przełamywały schematy kompozycyjne. Pozwoliły w później jeszcze więcej możliwości wyrazu, stosując fotomontaż. Modernizm umożliwił fotografii zmienić się w swoisty rodzaj prace, fotografowie zostali oficjalnie uznani za twórców, a eksperymenty fotograficzne były ciepło widziane.
Symbolizm – ruch w atmosfer i grach plastycznych, powstały we Francji i Belgii w następnej połówce XIX wieku, jako reakcja na naturalizm. Pierwszy raz nazwa symbolizm pojawiła się w 1886 r. w terminie manifestu programowego młodych poetów francuskich. Nazwa bardzo mocno rozpowszechniła się w wszelkiej Europie. Symboliści pojmowali sztukę, jako swoisty język abstrakcyjnych znaków syntetycznych mówiących o istnieniach i emocjach artysty – środkiem ekspresji był się symbol, skrót. Symboliści rozpatrywali obraz niezależnie z realiów, był gwoli nich własny, nie musiał się kierować do niczego poza osobowością jego autora. Kolor i polityka były znane, jako wizualne ekwiwalenty planuje i doświadczeń, choć nie zostały skrystalizowane w żaden formalnie jednolity sposób. Symboliści wyróżniali się dziewiętnastowiecznemu zapatrzeniu w dziedzinę, mechanizacji i wzrastającemu materializmowi społeczeństw. Fotografowie nadawali swym pracom subiektywny wyraz, pełen elementów z wyobraźni, która wchodzi granice racjonalnego poznania.

Link sponsorowany: http://umnietaniej.com

About admin

Check Also

Witamina C lewoskrętna – obalamy niebezpieczny mit towar stanowi promowany

Poznaj najaktualniejsze rady dotyczące różne witaminy C lewoskrętnej. Efekt ostatni jest proponowany poprzez kilku nieuczciwych …